Dünyanın sonu değil ama...
Şampiyonlar Ligi’ne girebilmek kolay değil. Hele hele Lyon gibi bir rakiple oynarken hiçbir şeyi şansa bırakmamak gerekir. Sadece bireysel yeteneklerle gelinebilecek yer sınırlıdır.
Asensio ilk 11’de olmalıydı demedik baştan. Bir bildiği vardır hocanın dedik. İlk 15 dakika iştah ve baskı güzeldi. Vedat’ın kafası doğru yere gitse kaymaklı kadayıf olacaktı. Ancak Fenerbahçe birdenbire başka bir plana geçti. Top, Lyon’a verildi ve garip bir şekilde beklemeye başladı Fenerbahçe. Semedo’nun, Guendouzi’nin emeğine yazık ediliyordu. Önde 3 kişi beklerken topu vermek pek de anlamlı değildi. O zaman başa dönüp Asensio sorusunu sormak gerekmez mi?
Neyse ki Greenwood’un kişisel becerisi beraberliği getirdi. Fenerbahçe’ye büyük moral oldu. Ancak sonrasında aynı oyundan ve oyuncu grubundan medet umdu İsmail Hoca. Taraftarın özel isteğiyle Asensio oyuna girdi. Onun yanında sahaya dahil olan Nene de müthiş katkı yaptı. Bir şutu direkten döndü.
İsmail Kartal’ın takım için en uygun planı yapması özellikle bu tür rakiplere karşı önemli. Çünkü Fenerbahçe’nin topu rakibe vererek oynaması için farklı oyuncu yapısına sahip olması gerekir.
1-1 dünyanın sonu değil. Asıl problem bu maçtaki hataların tekrar edilme ihtimali. Lyon’da bu coşkulu taraftar da daha küçük bir grupla olabilecek.
Fenerbahçe’de bazı oyuncular için tehlike sinyalleri çok fena. Hadi Vedat sakatlıktan çıktı. Ama Kerem ve dokunulmaz gibi görünse bile Skriniar aksıyor.
Sende Yorum yap