Dönüp dolaşıp aynı konulara demir atıyoruz. Birileri yine “Tunceli’nin adı Dersim olsun” şarkılarına başladı. Dersim şehrin yani Tunceli’nin değil, bölgenin adıydı. Ayrıca her şehre eski adını koyarsak bu iş nerelere varır? Bakınız bunlar şehirlerin eski adları:
Urla yöresi, antik çağlardan bu yana hangi kültürle yoğruldu?
Çoğu ülkede bugün zenginiyle fakiriyle, farklı toplumsal kesimlerden insanlarda belirgin bir umutsuzluk ve gelecek kaygısı hissedildiği görülüyor. Gündelik konuşmalarda, medyada ve farklı sosyal çevrelerde sıkça karşılaşılan bu ruh hali, insanların kendilerini kuşatan sistemlere yönelik giderek daha uzun süreli kaygılı bir halde yaşamaları ve geleceği daha belirsiz görmeleri şeklinde ortaya çıkıyor. İlginç olan nokta, bu hissin yalnızca ekonomik olarak kırılgan kesimlerde değil, orta sınıf ve hatta görece varlıklı kesimlerde de gözlemlenmesidir. Bu durum, meselenin yalnızca ekonomik boyutla açıklanamayacağını, daha derin ve çok boyutu olan bir toplumsal ruh halinin söz konusu olduğunu düşündürmektedir.
Günlük yaşamımızda sıkça kullanırız, “Dereyi görmeden paçaları sıvamak” deyimini. Örneğin Galatasaray gibi... Samsunspor deplasmanına şampiyonluk turu atmaya gitti, şok ve de farklı yenilgiyle evine döndü! Hani bir de atasözümüz var; “Ummadığın taş baş yarar” diye! Rakibi küçümser ve ciddiye almazsanız, kafanız yarılır, hedefe giden yolda rötar yapmak zorunda kalırsınız!
Aziz başkanın yeniden aday olmasına ben iki cepheden bakıyorum. Biri pozitif biri negatif.
MHP lideri Devlet Bahçeli’nin “CHP’nin içinin karıştırılması, parçalanması, hukuki yönden zedelenmeye veyahut başka amaçlarla kullanılmasına müsaade edilmemesini temenni ederiz” açıklaması düşünülenin aksine yargıya değil Özgür Özel’e yapılan bir son uyarı…
Fazla değil, yakın bir döneme kadar eğitim, bilim, bilgi, okumuşlar başımızın tacıydı. Üniversiteye gitmek; çocukları üniversitede okuyan, mezun olan bir ebeveyn olmak en büyük hayallerimizden biriydi.
