Yazının başlığı hafta sonu Cizre’de, Cizre Ticaret ve Sanayi Odası(CTSO) ve Diyarbakır Ticaret ve Sanayi Odası (DTSO) ev sahipliğinde Demokratik Gelişim Enstitüsü (DPI) tarafından düzenlenen toplantıda tartışıldı.
NATO Genel Sekreteri Rutte çıkmış, Orta Çağ şövalyeleri gibi, haykırıyor: “Ey Vladimir, çık karşımıza!” Hani şimdi gençlerin, absürt bir durum karşısında sordukları gibi sormak lazım NATO’cuya: “Mark, sen iyi misin?”
İki ayrı CHP’de fiili bölünmenin, resmiyete dönüşmesi oldu, oluyor gibi artık… An itibarıyla konuşulanlar “yeni partinin adı şu mu olacak yoksa bu mu” üzerine daha çok... Saflara bakıldığında da taraflar açısından görece bir durum söz konusu... Milletvekilleri, belediye başkanları, il-ilçe teşkilatları odaklı yapılan bölme, toplama, çıkarma hesapları tahterevalli gibi bir o tarafa bir bu tarafa ağır basıyor... Dışarıdan destek arayışları ve karşı tarafa köstek çalışmaları ise tam gaz devam ediyor. Bu anlamda da pazarlık, kapı arkası verilen sözler, ikna olmayana dönük mahalle baskıları ne ararsan var. İki taraf da kendi bloğunun destek katsayısını artırmak için her yolu zorluyor. Hatta bu öyle halde ki farklı bir seçeneğe hoşgörü, müsamaha asla yok. “Tarafını seç” veya “siyaseten ya benimsin ya da kara toprağın!” noktasında. Bu da sadece siyasi aktörler ve bölünmüşler açısından değil, onlara gönül veren tabanları, taraftarları için de geçerli... Yarattığı rüzgâr, psikolojik-sosyolojik etki ve arkasındaki olası oy potansiyeliyle bağlantılı olarak tabii... Bu anlamda özellikle Özel ve ekibinden gelen açıklamalar “Ayrılırsak CHP’nin sadece logosu kalır, oyları yüzde2-3’ü geçmez, bizde 30-35’lerde bir oranla ana muhalefet oluruz” gibi oldukça iddialı... Kılıçdaroğlu cephesinin görüşü ise tam aksi yönde ve “Seçmen nezdinde aslolan CHP markası” şeklinde... Özel’in ayrılıp ayrılmama ikircikliğinin nedeni de bu zaten... Dolayısıyla iki ayrı CHP’deki gerilim ve çekişmenin ülkeye değil, bildik partiye iktidar olma ritüeli olduğu açık. Ortak çözüm üretmek yerine, “Sen git, ben geleyim” mantığıyla hareket ediyorlar. “O koltuk benim hakkım” kavgası yani... Her ikisinin çevresindekilerde bunu bilerek, isteyerek körüklüyorlar çünkü onların da kendi “koltukları” söz konusu. Yok öyle değil, olsa 103 yıllık CHP’nin kurumsal kimliğinin bu kadar yıpranmasına izin vermezler, oturup bu sarmaldan ortak bir çıkış yolu aramaları gerekirdi...
???
Yaz ayları geldiğinde sık olarak, “Bugün hiçbir şey yapmadım ama çok yoruldum” diye düşünürüz.
Otomotiv endüstrisinde Çin rekabeti ve ABD’nin farklı uygulamaları derken, otomotiv dünyasında, özellikle de Avrupalı markalarda fırtına hiç eksik olmuyor.
İçeriye girişimiz bir sergiye değil bir oyuna girer gibi oldu. Girişlerden birini seçiyordun, dört bir yanı aynalarla kaplı dar geçitten onlarca sen olarak geçebilirdin mesela. Ya da sıra sıra mavi boncukları tekrar tekrar aralayarak girebilirdin. Tırmanarak ve sürünerek geçmek de bir seçenekti. İçeride de seni onlarca seçim anı bekliyordu zaten. Katılmamak, bir parçası olmamak, değiştirmemek, değişmemek dışında birçok seçenek.
Bir iş yerinde tarafların anlaşarak iş sözleşmesini sona erdirmesi halinde, yapılan sözleşmenin şartları sıkı koşullara bağlanır. İşçinin iş güvencesinin sağladığı imkanlardan vazgeçmesi sonucunu doğuran ikale sözleşmeleri, işçinin haklarının korunabilmesi için, makul yarar değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Hukuk dilinde ‘ikale’ olarak geçen bu sözleşmeler de tarafların iradelerinin uygun olmasıyla kurulabilir. Günümüzde çok karşılaştığımız gibi işverenin sözleşmeyi imzalaması aksi takdirde kendisine iftira atıp haklarını hiç vermeden işten çıkaracağına ilişkin tehdidine karşı işçinin bu sözleşmeyi imzalamak zorunda kalmasının hiçbir anlam ifade etmez, imzalar geçersiz olur. Yargıtay’a göre de; “iş ilişkisi taraflardan her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün olduğu hâlde, bu yola gitmeyerek karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde de durmak gerekir.” Çalışanlar yine de dava açıp haklarını isteyebilirler. Bu durumda sözleşmeye rağmen yapılan işverenin feshi olarak kabul edilir ve çalışan bütün haklarını alabilir. Bu arada Yargıtay işverenin baskısına ve tehdidine ilişkin şüphe olması halinde işçi lehine değerlendirme yapılması gerektiğini söylüyor.
İslam düşünce dünyasında astronomi özel bir yere sahiptir. Özellikle Merağa ve Semerkant Matematik-Astronomi Okulları İslam düşüncesinin gelişiminde çok kritik rol oynamışlardır. Bu süreçte bir taraftan astronomi ile metafizik arasındaki ilişkiyi tanımlamada önemli kırılmalar yaşanırken diğer taraftan astronominin söz konusu dönemlerde İslam ilim dünyasında artık göz ardı edilemeyecek kadar güçlü ve kurumsallaşmış bir yapıya sahip olduğu görülmektedir. Bu nedenle, kelamcılar, astronomların metafizik yorumlarına itiraz etseler bile, astronominin hesaplama gücünü ve pratik değerini bütünüyle reddedemiyorlardı. Bir başka deyişle, astronomi ontolojik gerçeklik hakkında konuşan bir disiplin olup olmamanın ötesinde, astronominin göksel olayları başarıyla tasvir eden matematiksel bir araç olarak hakkı teslim ediliyordu. Dolayısıyla, bu süreçte astronomi ve fizik ve metafizik arasındaki ilişkiyi tanımlamada geliştirilen yaklaşımları anlamak ve bu yaklaşımların zamanla nasıl değiştiğini izlemek oldukça önemlidir. Bu nedenle bu yazıda söz konusu yaklaşımları ve kırılmaları, F Jamil Ragep’in ‘Freeing Astronomy from Philosophy: An Aspect of Islamic Influence on Science’ başlıklı makalesine dayalı olarak ele alacağız (Osiris, Vol. 16, pp. 49-71, 2001).
Evet çok lazım, üstelik çok acil transfer edilmeli. İşin önce ekonomik boyutuna bakalım...
